علت زرد شدن برگ گندم در مرحله پنجه‌زنی و درمان آن

3 دقیقه از زمان ارزشمندتان را به مطالعه این مقاله اختصاص دهید!

آنچه دراین مقاله می‌خوانید...

مرحله پنجه‌زنی یکی از حساس‌ترین دوره‌های رشد گندم است. همان مرحله‌ای که بیش از ۷۰ درصد عملکرد نهایی دانه از دل همین پنجه‌ها بیرون می‌آید. به همین دلیل هم هست که وقتی کشاورز صبح زود سر مزرعه می‌رود و رنگ برگ‌ها را کدر و زرد می‌بیند، دلشوره می‌گیرد. خبر خوب این‌جاست که زردی برگ در این مرحله معمولاً قابل تشخیص و قابل درمان است، به شرطی که علت واقعی‌اش را درست پیدا کنید.

در ادامه، رایج‌ترین دلایل زردی برگ گندم در پنجه‌زنی را به ترتیب شیوع در مزارع ایران بررسی می‌کنیم و برای هرکدام راه‌حل عملی می‌گوییم.

رایج‌ترین علت‌ها

  • کمبود نیتروژن: شایع‌ترین دلیل زردی در این مرحله. علامت مشخصه‌اش این است که زردی از برگ‌های پیرتر و پایینی بوته شروع می‌شود، چون گیاه نیتروژن را از برگ‌های مسن به سمت برگ‌های جوان‌تر منتقل می‌کند.
  • کمبود گوگرد: شبیه کمبود نیتروژن است اما برخلاف آن، معمولاً از برگ‌های جوان‌تر و بالایی شروع می‌شود. در خاک‌های شنی و کم‌مواد‌آلی ایران این کمبود بیشتر دیده می‌شود.
  • کمبود روی: یکی از شایع‌ترین کمبودهای ریزمغذی در خاک‌های آهکی و قلیایی کشور. علاوه بر زردی، رشد کندتر و کوتولگی بوته را هم به همراه دارد.
  • آب‌ماندگی و زهکشی ضعیف: در زمین‌های سنگین و رسی که بعد از بارندگی یا آبیاری، آب سطحی به‌خوبی تخلیه نمی‌شود، ریشه دچار خفگی می‌شود و قدرت جذب مواد غذایی را از دست می‌دهد؛ نتیجه‌اش زردی یکنواخت در قطعات پست مزرعه است.
  • تنش سرمای شدید: در مناطق سردسیر و کوهستانی، افت ناگهانی دما می‌تواند باعث شوک سرمایی شود. برگ‌ها زرد یا حتی کمی بنفش می‌شوند و رشد گیاه موقتاً متوقف می‌شود.
  • خشکی خاک و تنش کم‌آبی: به‌خصوص در دیم‌زارها، وقتی بارش پاییزه و زمستانه کم باشد، ریشه نمی‌تواند مواد غذایی موجود در خاک را جذب کند، حتی اگر خودِ خاک از نظر کودی مشکلی نداشته باشد.
  • بیماری‌های قارچی و ویروسی: زنگ زرد، پوسیدگی ریشه و برخی ویروس‌های منتقله با شته می‌توانند الگوی زردی نامنظم و لکه‌ای (نه یکدست) روی برگ ایجاد کنند.

چطور بفهمیم علت واقعی کدام است؟

قبل از هر اقدامی، چند دقیقه وقت بگذارید و این نکات را در مزرعه بررسی کنید:

  • الگوی زردی را نگاه کنید: یکنواخت در کل مزرعه یعنی احتمالاً کودی است؛ لکه‌ای و پراکنده یعنی احتمال بیماری یا آفت بیشتر است.
  • محل شروع زردی روی برگ: برگ‌های پایینی زرد می‌شوند یا برگ‌های بالایی؟ این تفاوت، نیتروژن را از گوگرد و روی جدا می‌کند.
  • وضعیت زهکشی زمین: اگر زردی در گودی‌ها و قسمت‌های پست‌تر زمین متمرکز است، مشکل احتمالاً آب‌ماندگی است، نه کمبود کود.
  • سابقه هوا در چند روز اخیر: افت شدید دما یا بارندگی سنگین اخیر، سرنخ مهمی برای تشخیص است.
  • آزمایش خاک: اگر امکانش هست، حتی یک آزمایش ساده خاک از همان قطعه، سریع‌ترین راه برای فهمیدن کمبود واقعی عنصر غذایی است.

راه‌های درمان بر اساس علت

بعد از تشخیص، اقدام درمانی باید متناسب با همان علت باشد؛ کوددهی کورکورانه فقط هزینه را بالا می‌برد بدون این‌که مشکل را حل کند.

  • برای کمبود نیتروژن: سرک اوره در دو یا چند نوبت، به‌جای یک‌بار مصرف سنگین، جذب بهتری دارد و از هدررفت کود جلوگیری می‌کند.
  • برای کمبود گوگرد: مصرف کودهای گوگردی یا سولفات‌دار همراه با مصرف باکتری‌های گوگردی، به‌ویژه در خاک‌های سبک.
  • برای کمبود روی: محلول‌پاشی یا کودآبیاری با کلات روی، که جذب سریع‌تری نسبت به مصرف خاکی دارد.
  • برای آب‌ماندگی: اصلاح شیب زمین و ایجاد کانال‌های زهکشی؛ در کوتاه‌مدت هم باید از آبیاری اضافه در آن قطعه خودداری کرد.
  • برای تنش سرما: معمولاً نیازی به اقدام خاص نیست؛ با گرم شدن هوا گیاه به رشد طبیعی برمی‌گردد، اما تقویت با کود پتاسه می‌تواند مقاومت گیاه را بالا ببرد.
  • برای کم‌آبی: در شرایط دیم چاره چندانی جز صبر برای بارش بعدی نیست؛ در اراضی آبی، یک نوبت آبیاری سبک می‌تواند وضعیت را به‌سرعت بهبود دهد.
  • برای بیماری‌ها: بازدید دقیق‌تر و در صورت تأیید کارشناس، مصرف قارچ‌کش یا حشره‌کش مناسب.

نکته‌ای که خیلی از کشاورزان فراموش می‌کنند

مصرف بیش از حد اوره در همین مرحله، مشکل دیگری هم به همراه دارد: تشکیل پنجه‌های علفی که هیچ‌وقت به خوشه بارور تبدیل نمی‌شوند و فقط انرژی و مواد غذایی گیاه را هدر می‌دهند. این پنجه‌های اضافه، رطوبت سطح مزرعه را هم بالا می‌برند و زمینه را برای بیماری‌های برگی مثل زنگ زرد و سپتوریا فراهم می‌کنند. پس تقویت گیاه بله، اما با دوز حساب‌شده، نه با این تصور که «هرچه کود بیشتر، بهتر».

جمع‌بندی

زردی برگ گندم در پنجه‌زنی، در اغلب موارد نشانه یک کمبود قابل رفع است، نه یک بحران جدی. کلید کار این است که قبل از هر کوددهی یا سم‌پاشی، چند دقیقه وقت بگذارید و الگوی زردی، وضعیت زهکشی و سابقه هوا را بررسی کنید. تشخیص درست، هم هزینه شما را کم می‌کند و هم مانع از تصمیم‌های عجولانه‌ای می‌شود که ممکن است مشکل را حل نکنند یا حتی آن را بدتر کنند.

این مطلب را دوست داشتید؟
1
0

بخش نظرات

دیدگاهتان را در ارتباط با این مطلب آموزشی بنویسید!

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *