اگرویار چیست و چه مأموریتی در بخش کشاورزی ایران دارد؟

اگرویار فقط یک پلتفرم نیست؛ بلکه یک تحول است.
تحولی که کشاورزی ایران را از وابستگی سنتی به سمت استقلال فناورانه سوق می‌دهد.
با شفافیت، اعتماد و اتصال تمام بازیگران زنجیره تأمین، اگرویار مسیر جدیدی از کشاورزی هوشمند و پایداری غذایی را پیش‌روی کشور قرار داده است.

چرا کشاورزی مهم‌ترین پایه اقتصاد و امنیت غذایی جهان است

کشاورزی، قدیمی‌ترین و بنیادی‌ترین رکن تمدن بشر است؛ بطوریکه در عصر کنونی، اهمیت آن از همیشه بیشتر شده است. با رشد سریع جمعیت جهان، کاهش منابع باکیفیت خاک و آب و تغییرات اقلیمی، مفهوم امنیت غذایی (Food Security) به یکی از مهم‌ترین دغدغه‌های بین‌المللی تبدیل شده است.

در حقیقت، اگر اقتصاد جهانی را یک هرم در نظر بگیریم، پایه این هرم کشاورزی است و تمام صنایع دیگر بر روی آن بنا شده‌اند. هر اختلالی در تولید، توزیع یا امنیت غذایی، تأثیر مستقیم بر سایر بخش‌های اقتصاد، صنعت و حتی سیاست جهانی دارد.
بنابراین، توسعه و نوسازی کشاورزی دیگر یک انتخاب نیست، بلکه ضرورتی حیاتی برای بقای نسل بشر است.

از کشاورزی سنتی تا کشاورزی هوشمند؛ سفری از خاک تا فناوری

در طول ۱۵۰ سال گذشته، بشر پیشرفت‌های چشمگیری در علوم مرتبط با کشاورزی داشته است. از علم خاک‌شناسی، گیاه‌پزشکی، باغبانی و زراعت گرفته تا علوم دام، ژنتیک گیاهی و بیوتکنولوژی، مکانیزاسیون و مهندسی آبیاری، صنایع غذایی و اقتصاد کشاورزی. این دانش‌ها بهره‌وری را افزایش داده‌اند، اما به‌تنهایی نمی‌توانند پاسخگوی چالش‌های امروز باشند. از طرفی افزایش جمعیت، تغییرات اقلیمی و کمبود منابع طبیعی، باعث شده‌اند تا کشاورزی سنتی دیگر نتواند امنیت غذایی پایدار را تضمین کند.

طبق گزارش فائو حدود ۱٫۷ میلیارد نفر در مناطقی زندگی می‌کنند که عملکرد محصولات کشاورزی‌شان به‌دلیل تخریب اراضی ناشی از فعالیت‌های انسانی حداقل ۱۰٪ کاهش داشته است. فائو همچنین گزارش داده که حدود ۱٫۶۶ میلیارد هکتار از اراضی جهانی به‌دلیل فعالیت‌های انسانی دچار تخریب شده‌اند و بیش از ۶۰٪ این تخریب‌ها مربوط به اراضی کشاورزی (زراعی یا مرتعی) است.

فائو در بخش دیگری تأکید کرده که خاک‌ها (که زیربنای کشاورزی‌اند) در معرض تهدید جدی هستند؛ برای نمونه تخمین زده شده است که سالانه تا ۳۷٫۵ میلیارد تن خاک حاصل‌خیز در اثر فرسایش از بین می‌رود.

این اعداد هشدار می‌دهد که زمین کشاورزی «منابع نامحدود» نیستند و ما نمی‌توانیم بر پایه تفکر «همیشه بیشتر کشت کنیم» ادامه دهیم. علاوه‌براین وقتی بخشی از زمین‌های کشاورزی ما کیفیت‌شان را از دست می‌دهند، یعنی تنها به افزایش دانش نیاز نیست؛ بلکه بازیابی زمین، مدیریت پایدار، فناوری‌های نوین باید وارد شوند. در نتیجه، نیاز به ورود فناوری‌هایی هست که بتوانند این کاهش تولید را جبران کنند.

  دقت کنید که، صرفاً «افزایش دانش کلاسیک» کافی نیست؛ بلکه کشاورزی هوشمند، دیجیتال، متکی به فناوری باید محور باشد. باید فناوری‌هایی بیاوریم که بتوانند بهره‌وری را بالا ببرند، مصرف منابع را کاهش دهند و ضایعات را کم کنند.

در نتیجه، ما نیازمند ورود به مرحله‌ای تازه هستیم: کشاورزی مدرن و فناورمحور؛ کشاورزی‌ای که بر پایه داده، شفافیت، اعتماد و تکنولوژی‌های هوشمند بنا شود.

چالش اصلی کشاورزی امروز: نبود شفافیت و کارایی در زنجیره تأمین

یکی از بزرگ‌ترین مشکلات دنیای کشاورزی در قرن ۲۱، نبود شفافیت، ردیابی و هماهنگی در زنجیره تأمین محصولات کشاورزی است؛ مشکلی که مستقیماً بر قیمت، کیفیت و اعتماد مصرف‌کنندگان اثر می‌گذارد. طبق گزارش سازمان خواروبار و کشاورزی ملل متحد (FAO)، بیش از ۳۰٪ از محصولات کشاورزی در مسیر تولید تا مصرف نهایی از بین می‌روند یا هدر می‌روند. این اتلاف عظیم، عمدتاً ناشی از ضعف در سیستم‌های لجستیکی، نبود اطلاعات دقیق در هر مرحله و عدم ارتباط مؤثر میان تولیدکننده، توزیع‌کننده و بازار است.

از سوی دیگر، با وجود پیشرفت تکنولوژی در سایر صنایع، روابط در بخش کشاورزی هنوز سنتی، پیچیده و غیرشفاف هستند، بطوریکه، گزارش بانک جهانی (World Bank, 2024) نشان می‌دهد که بیش از ۵۵٪ از کشورهای در حال توسعه هنوز فاقد زیرساخت دیجیتال برای ردیابی محصولات کشاورزی هستند. این یعنی نه تنها مصرف‌کنندگان از منشأ و کیفیت محصول بی‌خبرند، بلکه کشاورزان نیز نمی‌توانند به‌درستی از داده‌های قیمتی و بازار استفاده کنند تا تصمیم‌گیری بهینه‌تری داشته باشند. یعنی اینکه ارتباط میان کشاورز، کارشناس، تأمین‌کننده نهاده‌ها، خریداران و مصرف‌کنندگان نهایی معمولاً از طریق روش‌های سنتی و بدون ثبت داده دقیق انجام می‌شود.

در واقع، نبود شفافیت در زنجیره تأمین باعث می‌شود:

• کشاورزان دسترسی عادلانه‌ای به بازار و قیمت واقعی محصول نداشته باشند.
• واسطه‌ها بیشترین سود را دریافت کنند در حالی که سهم تولیدکننده کاهش می‌یابد.

خریداران نهایی و شرکت‌های غذایی اطمینان کافی از اصالت، کیفیت یا پایداری محصول نداشته باشند.

در کشورهای توسعه‌یافته نیز با وجود دیجیتالی‌سازی نسبی، هنوز به راندمان واقعی کشاورزی هوشمند دست نیافته‌اند.

در جهان امروز که فناوری‌های بلاکچین، اینترنت اشیا (IoT) و هوش مصنوعی (AI) وارد عرصه کشاورزی شده‌اند، شفافیت دیگر یک شعار نیست؛ بلکه به ضرورتی حیاتی برای بقای بازار و اعتماد عمومی تبدیل شده است. شرکت‌هایی مانند IBM Food Trust AgroStar و Trace Harvest Network با استفاده از بلاکچین توانسته‌اند مسیر محصول از مزرعه تا سفره را قابل‌ردیابی و غیرقابل‌دستکاری کنند؛ الگویی که می‌تواند برای ایران و سایر کشورهای منطقه الهام‌بخش باشد.

 IBM Food Trust

پلتفرم IBM Food Trust یک سامانه جهانی مبتنی بر فناوری بلاکچین است که توسط شرکت IBM توسعه‌ یافته تا شفافیت، رهگیری و اعتماد را در زنجیره تأمین مواد غذایی تقویت کند. این سیستم به تولیدکنندگان، توزیع‌کنندگان و خرده‌فروشان اجازه می‌دهد داده‌های معتبر، مجاز و غیرقابل‌تغییر درباره منشأ، وضعیت، کیفیت و حمل‌ونقل محصولات غذایی را به‌اشتراک بگذارند. با بهره‌گیری از فناوری‌های IoT و بلاکچین، این پلتفرم موجب افزایش ایمنی غذایی، کاهش ضایعات و بهبود پایداری می‌شود. شرکت‌های بزرگ بین‌المللی مانند Walmart ،Nestlé و Dole از IBM Food Trust برای ارتقای کارایی و شفافیت زنجیره تأمین خود بهره می‌برند.

AgroStar

AgroStar یک شرکت پیشرو در حوزه فناوری کشاورزی در هند است که در سال ۲۰۱۳ توسط برادران Shardul و Sitanshu Sheth در شهر پونه تأسیس شد. این شرکت با شعار HelpingFarmersWin# مأموریت دارد، بهره‌وری و سودآوری کشاورزان را افزایش دهد و تاکنون به بیش از ۹ میلیون کشاورز در سراسر هند خدمات ارائه کرده است. این پلتفرم شامل اپلیکیشن موبایل، مراکز مشاوره کشاورزی و فروشگاه‌هایی است که با ارائه محصولات باکیفیت مانند بذر، کود و ابزارآلات همراه با مشاوره‌های علمی، موجب افزایش بازده محصولات تا ۲۷٪ و کاهش هزینه‌ها تا ۱۷٪ شده است. AgroStar همچنین از طریق برند Kimaye، کشاورزان را به بیش از ۲۵ کشور متصل می‌کند و با تمرکز بر پایداری و کشاورزی هوشمند، تاکنون بیش از ۴۲۳ میلیارد لیتر آب صرفه‌جویی کرده است. این شرکت با جذب بیش از ۱۴۱ میلیون دلار سرمایه‌گذاری از شرکت‌هایی مانند Accel و Chiratae Ventures، اکنون در ایالت‌هایی همچون گجرات، ماهاراشترا و راجستان فعالیت گسترده‌ای دارد و یکی از نمونه‌های موفق ادغام فناوری دیجیتال و کشاورزی پایدار در جهان به شمار می‌رود.

Trace Harvest Network

یک پلتفرم بلاکچین مبتنی بر اتریوم است که در سال ۲۰۲۰ توسط شرکت BlockApps و با همکاری Bayer Crop Science  راه‌اندازی شد تا ردیابی و شفافیت کامل چرخه حیات محصولات کشاورزی را از منبع بذر تا برداشت، پردازش و توزیع فراهم کند. این شبکه با استفاده از قراردادهای هوشمند فرآیندهای تجاری را به‌صورت خودکار اجرا کرده و به کشاورزان، تولیدکنندگان، توزیع‌کنندگان و پردازشگران امکان می‌دهد داده‌های امن، تغییرناپذیر و قابل‌اعتماد را بدون نیاز به رمزارزها یا شبکه‌های عمومی به اشتراک بگذارند.TraceHarvest بر بستر پلتفرم STRATO اجرا می‌شود و با Amazon Web Services (AWS) برای توسعه جهانی یکپارچه شده است. این سیستم با تمرکز بر ایمنی غذایی، پایداری، انطباق مقررات و کاهش ضایعات، شفافیت زنجیره تأمین را افزایش داده و Bayer از آن برای رهگیری محصولات کشاورزی مانند سویا و ذرت در چندین فصل رشد استفاده کرده است. همچنین، این پلتفرم باز و قابل‌گسترش است و به شرکت‌های فعال در زنجیره تأمین اجازه می‌دهد فرآیندهایی نوآورانه مانند اعتبارسنجی کربن، ردیابی مصرف منابع و فراخوان‌های ایمنی غذایی را به شبکه اضافه کنند.

TE-Food

TE-FOOD یک پلتفرم جامع ردیابی و شفافیت زنجیره تأمین مواد غذایی مبتنی بر بلاکچین است که توسط تیمی مجارستانی–ویتنامی توسعه یافته و از سال ۲۰۱۶ در ویتنام پیاده‌سازی شده است. این سامانه با تمرکز بر بازارهای نوظهور، امکان رهگیری محصولات از مزرعه تا سفره مصرف‌کننده — شامل مزارع، کشتارگاه‌ها، عمده‌فروشان و خرده‌فروشان — را فراهم می‌سازد.این پلتفرم با بهره‌گیری از فناوری‌هایIoT و کدهای QR، دسترسی آسان و شفاف به اطلاعات منشأ، فرآیند تولید، حمل‌ونقل و توزیع را برای مصرف‌کنندگان و نهادهای نظارتی ممکن می‌سازد. این پلتفرم با اجرای میلیون‌ها تراکنش روزانه، به بیش از ۱۷ کشور و بیش از ۶۰۰۰ کسب‌وکار کمک می‌کند تا ایمنی غذایی را افزایش دهند، مقررات صادراتی را رعایت کنند، فراخوان محصولات را تسریع بخشند و هدررفت را کاهش دهند. تمرکز این پلتفرم بر دام، محصولات تازه و کشاورزی هوشمند موجب افزایش اعتماد مصرف‌کننده و بهبود کارایی عملیاتی در کل زنجیره تأمین غذایی شده است.

Provenance

Provenance یک پلتفرم بلاکچین برای شفافیت و ردیابی زنجیره تأمین است که در بخش کشاورزی و تولید نیز فعالیت می‌کند و تمرکز آن بر رهگیری محصولات از مزرعه تا مصرف‌کننده است. این پلتفرم توسط شرکت بریتانیایی .Provenance Ltd توسعه یافته و عمدتاً در کشورهای اروپایی، به ویژه بریتانیا، آلمان و هلند و همچنین برخی بازارهای آسیایی و آمریکا مورد استفاده قرار گرفته است. این پلتفرم به کشاورزان، تولیدکنندگان، توزیع‌کنندگان و خرده‌فروشان امکان می‌دهد هر مرحله از زنجیره ارزش شامل کاشت، برداشت، فرآوری، بسته‌بندی و توزیع را ثبت کنند و داده‌های امن و تغییرناپذیر در بلاکچین به اشتراک بگذارند. این پلتفرم با بهره‌گیری از شناسه‌های دیجیتال، QR کد و بارکدها، مصرف‌کنندگان را قادر می‌سازد مسیر کامل محصول و اطلاعات مرتبط با منشأ، کیفیت، استانداردها و پایداری را مشاهده کنند. Provenance باعث افزایش اعتماد مشتری، کاهش تقلب و جعل منشأ، ارتقای انطباق با مقررات و بهبود شفافیت زنجیره تأمین کشاورزی می‌شود و به برندها و سازمان‌های دولتی امکان می‌دهد فرآیندهای جدیدی مانند گواهی ارگانیک، تجارت عادلانه و رصد مصرف منابع را به شبکه اضافه کنند.

Ambrosus: یک پلتفرم بلاکچین سوئیسی است که برای ردیابی و تضمین کیفیت محصولات غذایی و دارویی طراحی شده و از سنسورها و IoT برای ثبت داده‌های زنجیره تأمین استفاده می‌کند. این سیستم باعث افزایش شفافیت و اعتماد مصرف‌کننده در کل چرخه تولید می‌شود.

Agunity (استرالیا و کشورهای در حال توسعه): یک پلتفرم بلاکچین است که به کشاورزان بازارهای دیجیتال و ابزارهای ردیابی مالی و محصول ارائه می‌دهد و تمرکز آن بر توانمندسازی کشاورزان در کشورهای در حال توسعه است.

OriginTrail (اروپا، آمریکا و آسیا): شبکه‌ای مبتنی بر بلاکچین برای ردیابی و اشتراک امن داده‌های زنجیره تأمین است که استانداردهای باز و سازگار با IoT را برای افزایش شفافیت و قابلیت همکاری زنجیره تأمین ارائه می‌دهد.

Ripe.io (آمریکا): پلتفرمی بلاکچین برای داده‌های کشاورزی و زنجیره ارزش غذا که با استفاده از سنسورها و تحلیل داده، شفافیت، کیفیت و پایداری محصولات غذایی را بهبود می‌بخشد.

AgriDigital (استرالیا): یک پلتفرم بلاکچین است که برای مدیریت تراکنش‌ها، ردیابی محصولات کشاورزی و ساده‌سازی زنجیره تأمین غلات طراحی شده است. این سیستم به کشاورزان، خریداران و شرکت‌های پردازشگر اجازه می‌دهد تا پرداخت‌ها، قراردادها و تحویل محصولات را به‌صورت امن، شفاف و دیجیتال مدیریت کنند و ریسک‌ها و خطاهای سنتی در زنجیره تأمین را کاهش دهد.

AgriLedger (کارائیب و آفریقا): یک پلتفرم بلاکچین است که برای توانمندسازی کشاورزان کوچک و تسهیل معاملات شفاف محصولات کشاورزی طراحی شده است. این سیستم امکان ردیابی محصول، مدیریت پرداخت‌ها و قراردادها را فراهم می‌کند و به کشاورزان کمک می‌کند تا به بازارهای جدید دسترسی پیدا کرده و ارزش افزوده بیشتری کسب کنند.

AgriDex  (استرالیا و کشورهای جنوب شرق آسیا): یک پلتفرم بلاکچین است که به بازارهای دیجیتال محصولات کشاورزی و معاملات امن بین کشاورزان و خریداران خدمات ارائه می‌دهد و شفافیت و کارایی زنجیره تأمین را افزایش می‌دهد.

بلاک‌چین چگونه می‌تواند کشاورزی را متحول کند؟

فناوری بلاک‌چین — دفترکل توزیع‌شده و غیرقابل‌دستیابی — می‌تواند سه عامل مهم در کشاورزی را بهبود دهد:

• شفافیت و ردیابی (Traceability): مسیر محصول از مزرعه تا سفره را قابل مشاهده و معتبر می‌کند.
• کاهش واسطه‌ها و تسهیل قراردادها: قرارداده‌های هوشمند (Smart Contracts) امکان اجرای خودکار توافقات بین کشاورز، خریدار و تأمین‌کننده را فراهم می‌آورند.
• افزایش اعتماد و کارایی در زنجیره تأمین: وقتی داده‌ها معتبر و غیرقابل‌تغییر باشند، تصمیم‌گیری سریع‌تر و با ریسک کمتر انجام می‌شود.

برای نمونه:

• این فناوری امکان ثبت داده‌هایی مانند کیفیت بذر، تاریخ کاشت، مصرف کود و سم، برداشت، حمل‌ونقل و فرآوری را فراهم می‌کند.
• در بخش زنجیره غذای جهانی، گزارشات نشان می‌دهند بسیاری از شرکت‌ها و کشورها در حال بررسی و تست بلاک‌چین برای افزایش شفافیت هستند.

آمارها و روندهای جهانی

آمارهای زیر نشان می‌دهند که بازار بلاک‌چین در کشاورزی به‌سرعت در حال رشد است و فرصت‌های بزرگ پیش‌رو دارد:

• بازار جهانی تکنولوژی بلاک‌چین در کشاورزی (Blockchain in Agriculture Market) در سال 2023 حدود ۰٫۵ میلیارد دلار (USD 0.5 Bn) ارزش‌گذاری شده است و پیش‌بینی شده تا سال 2033 به حدود 21٫46 میلیارد دلار برسد، با نرخ رشد مرکب سالانه (CAGR) حدود 45٫64 درصد.
• طبق گزارش دیگری، بازار بلاک‌چین در زنجیره تأمین کشاورزی و غذایی در سال 2024 حدود ۲٫۳ میلیارد دلار بوده و پیش‌بینی شده تا 2034 به ۹٫۷ میلیارد دلار برسد، با نرخ رشد حدود 15٫9 درصد.
• گزارش دیگری نشان می‌دهد که بازار بلاک‌چین در کشاورزی و مواد غذایی از ارزش حدود ۳۹۱٫۵۳ میلیون دلار در سال 2024 آغاز شده و تا سال 2033 ممکن است به ۸٫۴ میلیارد دلار برسد، با نرخ رشد حدود 41٫94 درصد.

دلایل رشد سریع و ضرورت ورود بلاک‌چین

چند دلیل روشن برای رشد و ضرورت بلاک‌چین در کشاورزی وجود دارد:

• تقاضای روزافزون برای شفافیت در منشأ محصول و فناوری‌هایی که به مصرف‌کننده امکان دهد بداند گیاهش کجا کاشته شده، چه نهاده‌هایی استفاده شده و چگونه به دستش رسیده است.
• نیاز به کاهش هدررفت، فساد و تقلب در زنجیره تولید تا مصرف که با سیستم غیرشفاف سنتی افزایش یافته است.
• امکاناتی مثل قرارداد هوشمند، ثبت خودکار داده‌های مزرعه، ارتباط ‌آنلاین بین ذی‌نفعان و کاهش واسطه‌ها که همه کمک می‌کنند به کارایی بالاتر و کاهش هزینه‌ها.

موانع و چالش‌ها

با اینکه فرصت بزرگ است، بلوغ کامل فناوری هنوز با موانعی همراه است:

• هزینه‌ بالا، مقیاس‌پذیری محدود و نبود استانداردهای جهانی برای استفاده از بلاک‌چین در کشاورزی.
• عدم آگاهی کافی بین بازیگران کوچک‌تر کشاورزی، فقدان زیرساخت دیجیتال و چالش‌های فنی در اتصال مزرعه به بستر دیجیتال.
• مسائل حقوقی، حاکمیتی، تنظیم مقررات و تطبیق با قوانین داخلی کشوری که لازم است پیش از پیاده‌سازی گسترده لحاظ شوند.

بلاک‌چین کلید ورود به کشاورزی مدرن، داده‌محور، شفاف و قابل اعتماد است. با رشد سریع بازار، فناوری بلاک‌چین می‌تواند زیربنای تحول بزرگی در کشاورزی باشد، به‌ویژه در کشورهایی که هنوز روابط بین بازیگران زنجیره تأمین سنتی است. اگر پلتفرم‌هایی مانند اگرویار بتوانند این فناوری را به‌صورت بومی‌سازی‌شده وارد کنند، می‌توانند موقعیت بسیار ممتاز و پیشرو در کشاورزی دیجیتال ایران داشته باشند.

اگرویار؛ پلتفرمی برای تحول دیجیتال در کشاورزی

اینجاست که اگرویار (Agroyaar) وارد می‌شود.
اگرویار نه یک نرم‌افزار ساده، بلکه یک اکوسیستم جامع برای تحول دیجیتال در کشاورزی ایران است.

این پلتفرم پس از مطالعه دقیق کل چرخه کشاورزی کشور، توانسته است تمام عوامل زنده و غیرزنده اکوسیستم را شناسایی و در قالب یک بستر دیجیتال یکپارچه سامان‌دهی کند.

اکوسیستم کامل اگرویار؛ از عوامل زنده تا غیرزنده

در اکوسیستم اگرویار، تمام بازیگران بخش کشاورزی در یک شبکه با هم تعامل دارند:

عوامل زنده:

• کشاورزان و خانواده‌های آنان
• کارشناسان در رشته‌های مختلف کشاورزی (گیاه‌پزشکی، خاک‌شناسی، باغبانی، زراعت، ژنتیک گیاهی و بیوتکنولوژی، علوم دام، مکانیزاسیون، مهندسی آبیاری، صنایع غذایی و اقتصاد کشاورزی)
• شرکت‌های خدماتی و تأمین‌کننده نهاده‌ها
• آزمایشگاه‌ها و مراکز کنترل کیفیت
• کارخانه‌های فرآوری و بسته‌بندی محصولات کشاورزی
• سرمایه‌گذاران، فاینانسرها، بیمه‌گران و نهادهای مالی
• خریداران و مصرف‌کنندگان نهایی

عوامل غیرزنده:

• منابع خاک و آب
• اقلیم و شرایط جوی
• تجهیزات مکانیزاسیون و فناوری‌های مزرعه
• قوانین، استانداردها و الزامات محیط‌زیستی

اگرویار همه این اجزا را به‌صورت سیستمی و مبتنی بر داده در کنار هم قرار داده تا روابط آن‌ها قابل ردیابی شود.

از مصرف‌کننده تا مزرعه؛ مسیر اعتماد در اگرویار

اگرویار مسیر اعتماد را هموار کرده و مصرف‌کننده نهایی طی این مسیر می‌تواند هویت محصول از انتها تا ابتدا را ردیابی کند.

این مدل باعث می‌شود مصرف‌کننده اطمینان کامل از منشاء و سلامت محصول داشته باشد و در عین حال، اطلاعات دقیق تولید به‌صورت زنجیروار تا مزرعه و نهاده‌ها قابل مشاهده باشد.
به این ترتیب، اگرویار مفهومی به نام “هویت محصول کشاورزی” را به‌صورت واقعی محقق کرده است.

کشت قراردادی در بستر تحول دیجیتال اگرویار

یکی از بخش‌های پیشرفته و منحصربه‌فرد اگرویار، سامانه کشت قراردادی دیجیتال است.
در این سامانه، قراردادها میان کشاورزان و خریداران در بستر اینترنت تنظیم، امضا و اجرا می‌شوند.

انواع استانداردهای تعریف‌شده در کشت قراردادی اگرویار

• استاندارد ارگانیک – بدون استفاده از نهاده‌های غیرطبیعی.
• استاندارد گلوبال گپ (Global GAP) : با حداقل استفاده از سموم و کود شیمیایی.
• حداکثر تولید بدون الزام استاندارد خاص.
• استاندارد شخصی خریدار– تعیین شرایط خاص توسط خریدار (رنگ، نوع سم، کیفیت و …).

هر قرارداد به‌صورت دیجیتالی بین طرف‌ها ثبت شده و پس از تأیید، به یک قرارداد لازم‌الاجرا در بستر دیجیتال تبدیل می‌شود.
در نتیجه، تمام مراحل رشد محصول، بازرسی و پرداخت‌ها قابل ردیابی و بدون تخلف خواهد بود.

بازارها و بسترهای تجاری اگرویار

پلتفرم اگرویار سه بازار اصلی دارد که هرکدام پاسخ‌گوی بخشی از نیاز اکوسیستم هستند:

• بورس خصوصی کشاورزی: مخصوص محصولات دارای شناسنامه کامل تولید.
• بازار روز کشاورزی: برای محصولات با هویت ناقص یا در حال تکمیل.
• بازار کشت قراردادی: مخصوص توافق‌های رسمی بین خریداران و تولیدکنندگان.

این سه بازار، زنجیره‌ای کامل از تولید تا فروش را تشکیل می‌دهند و امکان نظارت، قیمت‌گذاری و تبادل شفاف را برای همه کاربران فراهم می‌کنند.

نرم‌افزارها و ابزارهای هوشمند در زیرساخت اگرویار

برای تحقق مفهوم کشاورزی هوشمند، اگرویار مجموعه‌ای از نرم‌افزارها و ماژول‌های تخصصی طراحی کرده است:

• نرم‌افزارهای آسیب‌شناسی‌: شامل بازدید و نظارت، عملیات و آزمایشگاه.
• نرم‌افزارهای برنامه‌ریزی:
• برنامه کودی
• تعیین نیاز سرمایی
• انتخاب رقم مناسب
• تعیین تاریخ کاشت
• خلا عملکرد
• تعیین تاریخ برداشت
• مدیریت علف هرز
• الگوی کشت
• تناسب کشت
• تعیین تاریخ اولین آبیاری زعفران
• بازار کشاورزی
• خرید نهاده‌های کشاورزی
• فروش محصول
• سیستم ثبت و رهگیری هویت محصول
• نرم‌افزار مدیریت تجهیزات مکانیزه
• سیستم قراردادهای هوشمند و تحلیل بازار
• حسابداری مزرعه

این ابزارها به کاربران اجازه می‌دهند تا تصمیم‌گیری‌ها را داده‌محور و دقیق انجام دهند.

مأموریت و چشم‌انداز اگرویار؛ آینده‌ای شفاف برای کشاورزی ایران

اگرویار، پلی بین خاک و فناوری

اگرویار مأموریت خود را به‌صورت روشن تعریف کرده است:
هدایت کشاورزی ایران از سنت به مدرنیته، از عدم شفافیت به اعتماد و از تولید محلی به شبکه هوشمند جهانی.

این پلتفرم قصد دارد با تکیه بر فناوری، داده‌کاوی و هوش مصنوعی، زیرساخت لازم برای کشاورزی دیجیتال ایران را ایجاد کند.
چشم‌انداز نهایی اگرویار، تبدیل‌شدن به اولین شبکه یکپارچه تحول دیجیتال کشاورزی در خاورمیانه است.